باب در بيان قول خدا تعالى : « وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَعْبُدُ اللَّهَ عَلى حَرْفٍ » ( 1 ) 1 - از فضيل و زراره ، از امام باقر ( ع ) در تفسير قول خدا عز و جل ( 11 سوره حج ) : « برخى مردمند كه خدا را به محض حرف مىپرستند و اگر خوبى ديد آسوده خاطر است و اگر گرفته‌اى به او رسيد روى برگرداند ، در دنيا و آخرت زيان كار است » زراره گويد : از امام باقر ( ع ) تفسير آن را پرسيدم ، در پاسخ فرمود : اينان مردمى هستند كه خدا را مىپرستيدند و از پرستش هر كه جز خدا بر كنار شده بودند و در بارهء محمد ( ص ) و آنچه آورده بود شك داشتند و زبانى مسلمان شدند و گفتند : أشهد أن لا إله الّا اللَّه و ان محمداً رسول اللَّه و به قرآن هم اعتراف كردند و آنها با اين حال در بارهء محمد و آنچه آورده بود شك داشتند و در بارهء خدا شك نداشتند ، خدا عز و جل فرمايد : « برخى مردمند كه مىپرستند خدا را به حرف » يعنى با شك در بارهء محمد ( ص ) و آنچه آورده است « و اگر به او خوبى رسد » يعنى عافيت در خود و مال و فرزندش بيند « بدان آسوده خاطر و دل بسته شود » و بدان خشنود گردد « و اگر فتنه‌اى به او رسد » يعنى بلائى در تنش يا مالش به فال بد گيرد و از ادامهء اقرار بر پيغمبر ( ص ) بدش آيد و به توقف و شك بر گردد و به دشمنى خدا و رسول و انكار به پيغمبر و آنچه